Home Tags Posts tagged with "ustawa o odpadach"
Tag:

ustawa o odpadach

InformacjePromowane

Co to są odpady niebezpieczne i w jaki sposób się je utylizuje?

by Redakcja
written by Redakcja 2 minutes read

Odpady niebezpieczne stanowią szczególne zagrożenie, zarówno dla zdrowia i życia ludzkiego, jak i środowiska. Z tego względu gospodarowanie nimi powinno przebiegać zgodnie z obowiązującymi wytycznymi oraz być ściśle kontrolowane. Odpady niebezpieczne wytwarzane są w gospodarstwach domowych oraz rozmaitych gałęziach przemysłu.

Podział odpadów niebezpiecznych

Odpady niebezpieczne różnicuje się, grupując je w następujący sposób: baterie i akumulatory, oleje smarowe, odpady azbestowe, medyczne, weterynaryjne oraz zawierające PCB (polichlorowane bifenyle). Ponadto odpady stwarzające szczególne niebezpieczeństwo mogą powstawać jako produkty uboczne i pozostałości procesów technologicznych zarówno produkcyjnych, jak i przetwórczych (w tym dotyczących unieszkodliwiania substancji toksycznych). Odpadami niebezpiecznymi są również te, które wykazują cechy, takie jak: radioaktywność, zakaźność, toksyczność, łatwopalność i inne.

Szczegółową listę rodzajów odpadów niebezpiecznych zawiera załącznik do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112 poz. 1206). Natomiast ich definicję oraz sposób utylizacji reguluje ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U.2010.185.1243).

Na czym polega utylizacja odpadów niebezpiecznych

Proces utylizacji odpadów niebezpiecznych poprzedza ich staranna segregacja. Etap ten jest konieczny do podzielenia ich na grupy, które służą różnicowaniu procesów wykorzystywanych w bezpiecznym przetworzeniu. Metody utylizacji odpadów niebezpiecznych to m.in:

  • Metoda termiczna, która jest jedną z najprostszych. Polega na spalaniu odpadów w piecu rozgrzanym do temperatury 850 -1100 stopni Celsjusza. Metoda ta jest jedną z najskuteczniejszych, ponieważ pozwala na utylizację 90% objętości odpadów. Kwestią sporną w jej przypadku pozostaje produkcja toksycznych i mogących negatywnie wpływać na środowisko naturalne spalin.
  • Autoklawowanie polegające na użyciu sterylizatora parowego. Odpady poddawane są obróbce i neutralizacji w temperaturze 130-190 stopni Celsjusza. Proces ten pozwala na unieszkodliwienie odpadów i w rezultacie mogą być później składowane na zwykłym wysypisku.
  • Przetwarzanie mikrofalowe polegające na utylizacji (szczególnie odpadów medycznych) z wykorzystaniem promieniowania mikrofalowego. Proces ten jest najczęściej poprzedzany oczyszczaniem.
  • Dezynfekcja chemiczna – neutralizacja niebezpiecznych odpadów najczęściej przy użyciu chloru. Jest to jedna z najbardziej kontrowersyjnych metod utylizacji odpadów niebezpiecznych ze względu na toksyczne oddziaływanie chloru na środowisko.
1 comment
0 FacebookTwitterPinterestEmail
InformacjeRecykling

W SEJMIE O GOSPODARCE ODPADAMI

by Redakcja
written by Redakcja 3 minutes read

Umożliwienie pozyskania funduszy unijnych, w perspektywie finansowej 2014-2020, na realizację inwestycji w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi to jeden z głównych celów rozwiązań zawartych w nowelizacji ustawy o odpadach. 15 stycznia Sejm przyjął część poprawek zgłoszonych przez Senat.

Zgodnie z dokumentem Programowanie perspektywy finansowej 2014-2020. Umowa Partnerstwa, przyjętym przez Komisję Europejską (KE) 23 maja 2014 r., ze środków unijnych finansowane będą jedynie projekty uwzględnione w planach inwestycyjnych dotyczących gospodarki odpadami komunalnymi tworzonych przez zarządy województw.

Ustawa przewiduje obowiązek sporządzania tych planów przez zarządy województw uzgadnianych z ministrem właściwym do spraw środowiska. Plany inwestycyjne będą załącznikiem do wojewódzkich planów gospodarki odpadami (wpgo) i będą stanowić podstawę finansowania inwestycji zarówno na poziomie krajowym, jak i regionalnym.

Ponadto w celu umożliwienia racjonalnego planowania gospodarki odpadami ustawa wprowadza zmiany w zakresie:
– definicji regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, polegające na uwzględnieniu w niej instalacji wykorzystujących nowe dostępne technologie przetwarzania odpadów;
– funkcjonowania instalacji zastępczych – od 1 lipca 2018 r. instalacjami zastępczymi będą tylko inne regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych. Od tego terminu nie będą już funkcjonowały jako zastępcze instalacje niespełniające wymagań dla regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych;
– możliwości wskazywania spalarni odpadów komunalnych jako ponadregionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych pochodzących z więcej niż jednego regionu gospodarki odpadami komunalnymi;
– wprowadzenia przepisów pozwalających na dostosowanie uchwał w sprawie wykonania wpgo do stanu faktycznego (rozszerzenie zakresu przypadków, w których uchwała podlega obligatoryjnej zmianie; dokonanie zmiany uchwały na pisemny wniosek prowadzącego instalację, obowiązek dołączenia do wniosku m.in. dokumentów potwierdzających zakończenie budowy instalacji regionalnej czy przeprowadzenie kontroli przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska);
– wprowadzenia przepisu, zgodnie z którym w przypadku gdy instalacja przeznaczona do przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych nie została ujęta w wpgo, odmawia się wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, pozwolenia na budowę, pozwolenia zintegrowanego lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów z tej instalacji;
– skorelowania przepisów przejściowych zawartych w ustawie z 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy ? Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw w zakresie uzyskiwania pozwoleń zintegrowanych i przepisów ustawy o odpadach, w zakresie zezwoleń na zbieranie i przetwarzanie odpadów. W ustawie zaproponowano przedłużenie okresu utrzymania w mocy decyzji wydanych na podstawie przepisów „starej” ustawy o odpadach (z 27 kwietnia 2001 r.). Natomiast wszystkie decyzje administracyjne wydane dotychczas na bazie przepisów „nowej” ustawy z 14 grudnia 2012 r. zachowają swoją moc na czas, na jaki zostały wydane;
– utrzymania w mocy przepisów zawartych w aktach wykonawczych, które dotychczas nie zostały zastąpione przez rozporządzenia wydane na podstawie przepisów ustawy
z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz wydłużenia okresu dostosowania się podmiotów do przepisów obowiązującego prawa.

Teraz ustawa zostanie przekazana do podpisu Prezydenta RP.

Więcej o nowelizacji ustawy o odpadach – tutaj.

Recykling pojazdów wycofanych z eksploatacji – pierwsze czytanie projektu nowelizacji ustawy

15 stycznia w Sejmie odbyło się też pierwsze czytanie rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z decyzją Sejmu, projekt zostanie skierowany do dalszych prac w Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.

Nowelizacja ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji wynika przede wszystkim z potrzeby zapewnienia pełnej transpozycji dyrektywy 2000/53/WE w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji. Do zaproponowanych zmian w ustawie, związanych z dostosowaniem do prawa UE należą, m.in.:
– zapewnienie bezpłatnego przyjęcia do stacji demontażu pojazdów z terenu Europejskiego Obszaru Gospodarczego;
– zapewnienie odpłatnego przyjmowania przez stacje demontażu części zużytych pochodzących z samochodów osobowych;
– rezygnacja z tzw. opłaty recyklingowej.

Ponadto projekt przewiduje zmiany dotyczące usprawnienia funkcjonowania systemu demontażu pojazdów, m.in. w zakresie doprecyzowania definicji, wymagań dotyczących odpowiedzialności producenta w umowach między wprowadzającymi a stacjami demontażu, wymagań w odniesieniu do punktów zbierania pojazdów oraz przeprowadzania próby strzępienia pojazdów.

Źródło: Ministerstwo Środowiska

0 comments
0 FacebookTwitterPinterestEmail
InformacjeRecykling

NOWELIZACJA USTAWY O BATERIACH I AKUMULATORACH TEMATEM OBRAD RADY MINISTRÓW

by Redakcja
written by Redakcja 2 minutes read

Rada Ministrów przyjęła dziś (18.02.2014 r.) projekt nowelizacji ustawy o bateriach i akumulatorach. Celem proponowanych zmian jest uporządkowanie przepisów, a także dostosowanie ich do unijnych wymogów.

Projekt nowelizacji przewiduje m.in. zwolnienia dla małych producentów dotyczące osiągania wymaganych poziomów zbierania zużytych baterii i akumulatorów. Uproszczenia obejmują także: organizowanie i finansowanie ich zbierania, przetwarzania, recyklingu i unieszkodliwiania.

Ponadto w projekcie ustawy uzupełniono definicję wprowadzającego baterie i akumulatory. Dodano też definicję podmiotu pośredniczącego oraz dodatkowe obowiązki dla tych podmiotów. Są to m.in. obowiązek wpisu do rejestru, który będzie utworzony w ramach przepisów ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz wdrożenie systemu zarządzania środowiskowego.

Uszczegółowiono przepisy dotyczące przekazywania informacji o masie zebranych oraz przetworzonych zużytych baterii i akumulatorów. W projekcie określono też, że sprawozdania z osiągniętego poziomu wydajności recyklingu będą przekazywane do marszałków województw.

Uproszczeniu uległy ponadto kwestie dotyczące wypełniania obowiązku finansowania publicznych kampanii edukacyjnych oraz obliczania wysokości opłaty na ten cel. Zaproponowano prostszy mechanizm wyznaczania wielkości opłaty na publiczne kampanie edukacyjne. Ma być ona liczona od masy wprowadzonych baterii lub akumulatorów, przy stawce 0,02 zł za kilogram wprowadzanych do obrotu baterii lub akumulatorów. Jednocześnie, jeśli wysokość środków, jakie wprowadzający baterie i akumulatory musi przeznaczyć na publiczne kampanie edukacyjne, nie przekroczy 10 zł (w danym roku kalendarzowym) – nie będzie on musiał finansować kampanii w tym roku.

Projekt ustawy zakłada także rezygnację z nakładania na marszałków wojewódzkich obowiązku prowadzenia publicznych kampanii edukacyjnych.

Doprecyzowano również przepisy związane z przetwarzaniem zużytych baterii i akumulatorów kwasowo-ołowiowych. Dotychczas proces ten mógł odbywać się wyłącznie w zakładach, w których następuje przetwarzanie oraz recykling zarówno ołowiu i jego związków, jak i tworzyw sztucznych. W projektowanej nowelizacji dopuszczono możliwość przetwarzania baterii i akumulatorów kwasowo-ołowiowych także w innych zakładach spełniających odpowiednie wymogi zapewniające ochronę dla zdrowia ludzi i dla środowiska (wymogi ustawy o odpadach określającej właściwe postępowanie z odpadami niebezpiecznymi). Jednak zakłady nieprowadzące recyklingu ołowiu i jego związków lub tworzyw sztucznych będą musiały przekazać (powstałe w wyniku przetwarzania ww. zużytych baterii i akumulatorów) frakcje ołowiu i tworzyw sztucznych do odpowiednich instalacji. Jeśli tego nie zrobią będą podlegały karze – od 5 tys. zł do 1 miliona zł. Zaproponowana zmiana umożliwi polskim przedsiębiorcom funkcjonowanie na analogicznych zasadach, jakie obowiązują w innych krajach UE.

Projektowane przepisy są związane z koniecznością dostosowania przepisów do wymogów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie baterii i akumulatorów oraz zużytych baterii i akumulatorów, jak również do przepisów rozporządzenia KE ustanawiającego szczegółowe przepisy dotyczące obliczania wydajności recyklingu dla procesów recyklingu zużytych baterii i akumulatorów.

Źródło: Ministerstwo Środowiska

0 comments
0 FacebookTwitterPinterestEmail
InformacjeRecykling

Wreszcie na własnych śmieciach

by Redakcja
written by Redakcja 3 minutes read

Najlepiej byłoby, by śmieci były zbierane w ramach systemu, który sprawdza się we wszystkich krajach europejskich z wyjątkiem Polski i Węgier, czyli przez gminy – uważa ministerstwo środowiska.

Gospodarka odpadami

Gminy będą pilnować segregacji oraz edukować obywateli. Segregacja opłaci się, bo będą za to niższe rachunki za wywóz – powiedział minister środowiska Andrzej Kraszewski w wywiadzie dla „Metra”.

Prezentując założenia nowej ustawy podczas seminarium w Kancelarii Prezydenta, wiceminister Bernard Błaszczyk zapowiedział, że gmina będzie właścicielem śmieci i to ona będzie odpowiadała za ich zagospodarowanie. Nowe przepisy, proponowane przez resort środowiska, powinny wejść w życie jeszcze w tym roku.

Dzięki nowej ustawie, w Polsce zostaną w pełni wdrożone unijne przepisy, które m.in. nakazują utylizację i odzyskiwanie opakowań.

Przypomnijmy – przystępując do UE, Polska zobowiązała się do osiągnięcia konkretnych celów, m.in. ograniczenia ilości odpadów komunalnych ulegających biodegradacji, przeznaczonych do składowania. Do końca tego roku w Polsce musi nastąpić ograniczenie do nie więcej niż 75% wagowo całkowitej masy tych odpadów w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych w 1995r. (do końca 2013 r. – do nie więcej niż 50%, a do końca 2020 r. do nie więcej niż 35% tych odpadów). Obecnie na składowiska trafia ponad 90% odpadów ze strumienia ogółu odpadów komunalnych.

„Narzędzia, którymi teraz gminy dysponują, zużyły się” – powiedział Bolesław Grygorewicz, zastępca prezydenta Bydgoszczy. „Jeżeli nie zmienimy obecnego systemu, na pewno nie uzyskamy efektów ekologicznych, co do których osiągnięcia zobowiązaliśmy się wstępując do Unii” – zaznaczył.

Samorządowcy od kilkunastu lat podkreślają, że nie ma możliwości prowadzenia właściwej gospodarki odpadami bez przekazania gminom własności odpadów komunalnych. „Nie ma odpowiedzialności bez własności” – to hasło pojawiało się wielokrotnie podczas seminarium w Kancelarii Prezydenta RP. Mówiono również o tym, że brakuje w Polsce wystarczającej ilości instalacji do odzysku i unieszkodliwiania odpadów.

Tadeusz Wrona, doradca Prezydenta RP podkreśla, że system, który chce wprowadzić resort środowiska, sprawdził się w większości krajów europejskich oraz w tych polskich miejscowościach, w których dzięki referendum gminy stały się właścicielami odpadów. „Pszczyna, Legionowo i Komorniki Wielkopolskie to przykłady, które pokazują, że można osiągnąć o wiele wyższy recykling i niższe opłaty” – powiedział.

W nowym systemie za odbiór śmieci będą płacili mieszkańcy i właściciele nieruchomości. Wysokość tych opłat ustalą gminy. Pieniądze będą bezpośrednio wpływały do urzędów gmin, a nie – jak dotychczas – do firm odbierających nieczystości. Jak zaznaczył wiceminister, wysokość tych opłat będzie zależała od tego, jak odpady będą zagospodarowane, m.in. czy będą segregowane.
Bernard Błaszczyk poinformował, że w ciągu najbliższych dwóch tygodni zostaną zakończone prace nad projektem ustawy o odpadach. Resort chce, by weszła ona w życie do końca tego roku.

Prace nad nowymi przepisami przewidują dwa warianty dla gmin: wariant A, gdzie gmina pobiera opłatę od mieszkańców i w trybie zamówień publicznych wyłania wykonawcę (opłata jest uzależniona od liczby mieszkańców) i wariant B, w którym odbierający odpady działa na terenie gminy na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza, prezydenta, a właściciel odpadów musi podpisać umowę z wykonawcą (gmina to kontroluje, a rada gminy może w drodze uchwały ustalić górne stawki opłat). Prawdopodobnie gminy będą mogły wybrać wariant, który im bardziej odpowiada. Jednak prace jeszcze trwają, na ostateczne propozycje resortu trzeba poczekać jeszcze około 2 tygodni.

Ministerstwo myśli także o kodeksie, w których znalazłyby się wszystkie przepisy dotyczące gospodarki odpadami. Obecnie takie regulacje znajdują się w różnych ustawach i rozporządzeniach. Potrzeba na to zdaniem resortu około 2 lat.

Zdaniem prof. Marka Górskiego z Uniwersytetu Łódzkiego, należy dążyć do konsolidacji przepisów. „Mamy teraz ku temu dobrą okazję” – powiedział

Źródło: Ekogroup.info – Ekologia i Recykling

0 comments
0 FacebookTwitterPinterestEmail
InformacjeRecykling

Segregacja u źródła i recykling materiałowy

by Redakcja
written by Redakcja 1 minutes read

Rosnący rynek!

W strategii rozwoju zrównoważonego odpady prezentują cenne surowce do produkcji. Proces angażuje gospodarstwa domowe i firmy, gdzie generowane są odpady. Kluczowe są rozwiązania dla segregacji u źródła oraz edukacja społeczna. Szczególne wyzwanie stoi przed miastami, które zmuszone są wziąć pod uwagę estetykę rozwiązań.

Konieczna jest zintegrowana logistyka, aby efektywnie zebrać odpady do różnych kategorii produkcji przemysłowej.
Wzrasta rynek recyklingu materiałowego, lecz ceny i specyfikacje zmieniają się. Istotna jest znajomość rynku, aby właściwie zaprojektować sortowanie centralne i zbalowanie. Zawsze istnieje równowaga pomiędzy segregacją u źródła i sortowaniem centralnym.
W krajach Europy ważną rolę w rynku recyklingu pełnią producenci objęci odpowiedzialnością za opakowania, odpady el. i elektr. oraz wraki samochodowe.

Mepex dzieli się wiedzą

Mepex może zaoferować wszelkie rodzaje usług związanych z analizą, planami oraz wdrażaniem systemów sortowania odpadów:
– Segregacja u źródła dla różnych frakcji odpadów organicznych
– Segregacja u źródła dla różnych frakcji opakowań i papieru
– Centra recyklingu, rozwiązania podziemne, wyposażenie
– Informacja i edukacja społeczna
– Zakłady sortowania centralnego dla odpadów zmieszanych, papierów zmieszanych i plastiku
– Rozwiązania dla recyklingu różnych materiałów
– Systemy odpowiedzialności producenckiej (opakowania, WEEE oraz ELV/ELB)

Mepex posiada długoletnie doświadczenie w projektach planowania oraz wdrażania zintegrowanych systemów segregacji u źródła, zbiórki i recyklingu. Wybrane referencje przedstawiono na następnej stronie.

Wybrane referencje

Segregacja u źródła

recycling segregacja Segregacja u źródła i recykling materiałowy

Sortowanie do recyklingu

recycling sortowanie Segregacja u źródła i recykling materiałowy

Krajowe systemy recyklingu

recycling system Segregacja u źródła i recykling materiałowy

Mepex Consult AS Teglverksveien 9, N-3400 Lier, Norway Phone: +47 32 24 23 30, Fax: +47 32 24 23 31

Źródło: Ekogroup.info – Ekologia Recykling Energia odnawialna Ochrona środowiska

0 comments
0 FacebookTwitterPinterestEmail
InformacjeRecykling

Gospodarka odpadami niebezpiecznymi w Norwegii

by Redakcja
written by Redakcja 3 minutes read

Odpowiedzialność za deponowanie odpadów niebezpieczne w Norwegii spoczywa na firmach je wytwarzających. Producenci i importerzy pewnych typów produktów, na przykład samochodów lub sprzętu elektronicznego, ponoszą dodatkowo odpowiedzialność w zakresie zbiórki oraz bezpiecznego gospodarowania danymi produktami w momencie ich wychodzenia z użytku.

Gromadzenie niebezpiecznych odpadów w Norwegii spoczywa na władzach lokalnych, które powinny zapewnić zarówno firmom, jaki i osobom prywatnym możliwość pozbycia się odpadów w odpowiedni sposób. Władze norweskie prowadzą kontrolę przestrzegania zarówno zasad składowania, jaki i utylizacji odpadów.

Obecnie większość gmin w Norwegii ma rozbudowany system utylizacji niebezpiecznych odpadów. Większość zebranych odpadów niebezpiecznych jest utylizowana lub składowana zgodnie z obowiązującymi normami. Ok. 87% odpadów jest utylizowanych na terenie Norwegii. Pozostała część jest utylizowana za granicą.

Według danych Norweskiego Biura Statystycznego w 2008 roku autoryzowane punkty zagospodarowały około 1 123 000 ton odpadów niebezpiecznych. Jednocześnie, szacuje się, że 65 000 ton odpadów zostało zagospodarowanych w nieznany sposób. Z tego:
– ok. 30 000 ton stanowiły organiczne odpady niebezpieczne,
– ok. 20 000 ton odpady niebezpieczne zawierające oleje,
– ok. 3 000 ton odpady zawierające metale ciężkie oraz masy zanieczyszczające,
– ok. 1 000 ton odpady zawierające rozpuszczalniki itp.
– ok. 3 000 ton stanowiły inne nieznane odpady niebezpieczne.
Główną część organicznych odpadów niebezpiecznych stanowiły impregnowane odpady drzewne.
Regulacja prawna

Regulację prawną odnośnie właściwego gospodarowania odpadami niebezpiecznymi porusza rozdział 11 ustawy o odpadach (Kapittel 11 i avfallsforskriften)1. Rozdział 11 ustawy o odpadach nie zawiera szczegółowych zasad regulacji odpadami niebezpiecznymi. Niektóre z przepisów ustawy nie podają w sposób oczywisty praktycznych zasad postępowania z odpadami niebezpiecznymi.
W celu pomocy wszystkim, którzy zajmują się gospodarowaniem odpadami niebezpiecznymi, Dyrektoriat ds. Klimatu i Zanieczyszczeń (KLIF)2 i Norsk forening for farlig avfall (NFFA)3, opracowały praktyczny przewodnik na temat gospodarowania odpadami niebezpiecznymi.

Wymogi związane z pozwoleniem na gospodarowanie odpadami niebezpiecznymi.
Wszyscy, którzy w sposób przemysłowy zajmują się gospodarowaniem (rozumianym jako: zbiórka, odbiór, magazynowanie, czyszczenie zbiorników oraz zarządzanie) odpadami niebezpiecznymi, muszą posiadać zezwolenie wydane przez Dyrektoriat ds. Klimatu i Zanieczyszczeń (KLIF). Podmiot gospodarczy prowadzący działalność w zakresie gospodarowania odpadami niebezpiecznymi musi we własnym zakresie zadbać o posiadanie odpowiednich zezwoleń na prowadzenie takowej działalności. Dyrektoriat ds. Klimatu i Zanieczyszczeń (KLIF) rozpatruje wnioski o wydanie zezwolenia na zbiórkę oraz zarządzanie odpadami, podczas gdy Flykesmann (odpowiednik wojewody) rozpatruje wnioski o pozwolenie na odbiór i magazynowanie odpadów oraz na czyszczenie zbiorników.

Odpowiedzialność gmin związana z odbiorem odpadów niebezpiecznych.
Odpowiedzialność gmin za odbiór odpadów niebezpiecznych porusza załącznik II do ustawy o odpadach, którego celem jest zapewnienie funkcjonowania właściwych zasad odbioru odpadów niebezpiecznych. Podmioty gospodarcze muszą dostarczad odpady niebezpieczne wyłącznie do obsługowych punktów odbioru, po uprzednim zadeklarowaniu dostawy na odpowiednim formularzu.

Systemy zwrotu

Wiele z istniejących systemów zwrotu odpadów niebezpiecznych jest finansowana przez producentów produktów, które po zużyciu klasyfikowane są jako odpady niebezpieczne. Tym samym, opłaty związane z dostarczaniem zużytych produktów są znikome, a najczęściej nie występują wcale.

BATERIE. Na podstawie prawa, wszyscy dystrybutorzy baterii maja obowiązek odbioru niebezpiecznych dla środowiska baterii oraz akumulatorów. Dlatego tez, zużyte baterie oraz akumulatory można nieodpłatnie dostarczać do dystrybutora danego produktu. Na rynku działają dwie firmy: AS Batteriretur oraz Rebatt AS, zajmujące się zbiórką i zagospodarowaniem zużytych baterii oraz akumulatorów, zapewniając swoim członkom wypełnianie obowiązku odbioru zużytego produktu.

OLEJE ODPADOWE. Zużyte produkty olejowe dostarcz się wyłącznie do podmiotów zarządzających, zatwierdzonym przez organy kontroli zanieczyszczeń, systemem odbioru i zbiórki tego typu odpadów niebezpiecznych. W chwili obecnej funkcjonuje około 70 punktów odbioru i zbiórki olejów odpadowych prowadzonych przed podmioty prywatne. Poza tym, istnieją gminne punkty odbiór odpadów niebezpiecznych.

ODPADY ELEKTRONICZNE I ELEKTRYCZNE. Na rynku funkcjonują trzy podmioty gospodarcze zajmujące się systemowym odbiorem odpadów elektro ? elektronicznych, są to:
Renas AS, dopowiada za odpady przemysłowe (silniki elektryczne, narzędzia elektroniczne, kable i przewody)
Elektronikkretur AS, odpowiada za odpady elektroniki użytkowej (komputery, aparaty fotograficzne, głośniki itp.)
Hvitevareretur AS, odpowiada za sprzęt AGD.

OPRACOWAŁ ZESPÓŁ WPHI OSLO
Opracowanie jest własnością Wydziału Promocji Handlu i Inwestycji Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Norwegii.
Dalsza publikacja dozwolona jest wyłącznie po uzyskaniu zgody wydawcy. W niniejszej sprawie prosimy o kontakt z biurem WPHI Oslo:
Wydział Promocji Handlu i Inwestycji
Ambasady RP w Oslo

Źródło: Ekogroup.info – Ekologia Recykling Energia odnawialna Ochrona środowiska

0 comments
0 FacebookTwitterPinterestEmail